 Ogłoszenie niedodłegłosci Czechosłowacji na Placu Wacława. Fot. domena publiczna 28 października 1918 roku Praga obudziła się jeszcze jako jedno z miast monarchii austro-węgierskiej. Wieczorem była już stolicą rodzącego się państwa czechosłowackiego.
Nie stało się to jednak w wyniku jednej uroczystej deklaracji. Wydarzenia rozgrywały się w różnych częściach miasta i zmieniały niemal z godziny na godzinę. Co więcej, początkowo politycy i mieszkańcy Pragi działali właściwie niezależnie od siebie.
0 Komentarze
 Portret Petra Brandla. Fot. Ondraness, CC0, via Wikimedia Commons Jeśli czytacie moje artykuły o Pradze, nazwisko Petr Brandl mogło już kilka razy rzucić się wam w oczy. Nic dziwnego. Gdy zaglądamy do praskich barokowych kościołów, wcześniej czy później natrafiamy na jego obrazy.
Brandl był jednym z najwybitniejszych malarzy czeskiego baroku. Malował dla arystokracji, klasztorów i kościołów, otrzymywał prestiżowe zamówienia i należał do najlepiej opłacanych artystów swoich czasów. Można więc przypuszczać, że żył spokojnie i dostatnio. Nic bardziej mylnego.  Fot. Michał Dzieńdziura Kiedy turyści przyjeżdżają do Kutnej Hory, większość od razu kieruje się do słynnej kaplicy czaszek w Sedlcu albo monumentalnej katedry św. Barbary. Tymczasem to właśnie Dwór Włoski był przez pewien czas prawdziwym sercem czeskiego państwa. To tutaj bito monety, które trafiały do całej Europy, a srebro z Kutnej Hory finansowało potęgę czeskich królów.
Dwór Włoski (cz. Vlašský dvůr) należy dziś do najważniejszych zabytków miasta i jednocześnie przypomina o czasach, gdy Kutná Hora była jednym z najbogatszych miejsc w Europie Środkowej. Nicholas Winton i dzieci, które wyjechały z Pragi. Dwa niezwykłe pomniki na Dworcu Głównym30/9/2026  Fot. Michał Dzieńdziura Przez praski Dworzec Główny – Praha hlavní nádraží – każdego dnia przewijają się tysiące ludzi. Większość spieszy się na pociąg, sprawdza numer peronu albo ciągnie za sobą walizkę. Tymczasem właśnie tutaj znajdują się dwa niezwykle poruszające pomniki związane z historią Nicholasa Wintona i dzieci uratowanych przed II wojną światową.
 Spalenie grodu Sławnikowiców. Fot. domena publiczna (Wikipedia) 28 września 995 roku w grodzie Libice nad Cidliną doszło do rzezi Sławnikowiców – potężnego czeskiego rodu, z którego pochodził święty Wojciech, biskup Pragi i późniejszy patron Polski.
Biała Góra należy do miejsc, których znaczenie zupełnie nie odpowiada ich dzisiejszemu wyglądowi. Nie znajdziemy tutaj ruin twierdzy, monumentalnego muzeum ani rozległego zespołu pomników. Jest tylko niewysokie wzgórze, pole otoczone zabudową i skromna kamienna mogiła stojąca wśród drzew.  Tablica informacyjna na Białej Górze. Fot. Michał Dzieńdziura Trudno uwierzyć, że właśnie tutaj 8 listopada 1620 roku rozegrała się jedna z najważniejszych bitew w historii Czech. Samo starcie trwało zaledwie około dwóch godzin, ale jego konsekwencje wpłynęły na polityczne, religijne i społeczne losy kraju na następne stulecia.
 Sankutarium Matki Boskiej Zwycięskiej na Białej Górze. Fot. Michał Dzieńdziura Większość turystów odwiedzających Pragę skupia się na Starym Mieście, Małej Stronie i Hradczanach. Tymczasem na zachodnich obrzeżach miasta znajduje się miejsce związane z jednym z największych przełomów w historii Czech. Jest nim Sankutarium Matki Boskiej Zwycięskiej na Białej Górze.
 Ołtarz z motywem świętego Wojciecha w kościele św. Wojciecha. Fot. Michał Dzieńdziura Podczas zwiedzania Pragi można spotkać świętego Wojciecha w wielu miejscach – na Moście Karola, na placu Wacława, w katedrze na Zamku Praskim czy w jednym z najstarszych klasztorów w Czechach. Dla polskich turystów jest to postać szczególnie interesująca, ponieważ święty Wojciech łączy historię Czech i Polski. Był biskupem Pragi, ale zginął podczas misji prowadzonej z ziem polskich, został pochowany w Gnieźnie i do dziś jest jednym z głównych patronów Polski.
 Pomnik św. Wacława na Placu Wacława. Fot. Michał Dzieńdziura Podczas spacerów po Pradze trudno nie natknąć się na świętego Wacława. Jego imię nosi jeden z najbardziej znanych placów w mieście, jego monumentalny pomnik stoi przed Muzeum Narodowym, a jego grób znajduje się w najważniejszej świątyni Czech – katedrze św. Wita na Zamku Praskim.
 Podczas spacerów po Pradze często opowiadam o świętym Wacławie, patronie Czech. Warto jednak pamiętać, że ogromny wpływ na jego wychowanie miała jego babcia – święta Ludmiła, pierwsza czeska święta.
 Jeśli odwiedzacie Pragę po raz pierwszy, zapewne zachwycają Was gotyckie wieże, średniowieczne uliczki i monumentalne kościoły. Podczas naszych wycieczek zwracamy jednak uwagę również na coś, co wielu turystów początkowo umyka – niezwykłe barokowe rzeźby, które nadają miastu jego niepowtarzalny charakter. Autorem wielu z nich był Matyáš Bernard Braun, powszechnie uznawany za najwybitniejszego rzeźbiarza czeskiego baroku.
 Tablica nagrobna Petra Perlera w Katedrze św. Wita. Fot. Michał Dzieńdziura Spacerując po Pradze, trudno nie zachwycić się monumentalną katedrą św. Wita, Mostem Karola czy imponującą Staromiejską Wieżą Mostową. Choć za ich powstaniem stało wielu rzemieślników, kamieniarzy i budowniczych, jedną postacią, która odcisnęła na nich największe piętno, był Petr Parléř. To właśnie jego talent sprawił, że Praga stała się jednym z najważniejszych ośrodków gotyckiej architektury w Europie.
Czechy, serce Europy, kryją bogatą historię, która kształtowała ten kraj przez wieki. Poznaj najważniejsze wydarzenia, które wpłynęły na rozwój Czech i dowiedz się, dlaczego ten kraj jest tak fascynującym miejscem do odkrywania z przewodnikiem!
Początki państwowości i średniowiecze Pierwsze ślady państwowości na terenie Czech sięgają IX wieku, kiedy to Księstwo Wielkomorawskie objęło ziemie dzisiejszych Czech, Moraw i Słowacji. Po jego upadku na czoło wysunęło się Księstwo Czeskie, rządzone przez dynastię Przemyślidów. W 1212 roku Czechy uzyskały status Królestwa, co otworzyło nowy rozdział w historii tego regionu. Średniowieczne Czechy przeżywały swoje złote czasy za panowania Karola IV, króla Czech i cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W XIV wieku Praga stała się kulturalnym i politycznym centrum Europy. W 1348 roku Karol IV założył Uniwersytet Karola – najstarszą uczelnię w Europie Środkowej. Wojny husyckie i epoka Habsburgów XV wiek przyniósł burzliwe czasy w postaci wojen husyckich, które były odpowiedzią na reformacyjne nauki Jana Husa. Konflikty religijne i polityczne ukształtowały tożsamość narodową Czechów, a ich skutki były odczuwalne przez wiele stuleci. W 1526 roku Czechy weszły w skład Monarchii Habsburskiej. Przez kolejne wieki kraj był częścią wielonarodowego imperium, co miało wpływ na jego kulturę, architekturę i społeczeństwo. W tym czasie rozwijały się też barokowe perełki, które można podziwiać w Pradze i innych miastach Czech. Droga do niepodległości Po upadku Monarchii Austro-Węgierskiej w 1918 roku, Czechy wraz ze Słowacją utworzyły Czechosłowację – jedno z najważniejszych państw Europy Środkowej w okresie międzywojennym. Jednak II wojna światowa i późniejszy okres komunizmu przyniosły nowe wyzwania. W 1989 roku, dzięki aksamitnej rewolucji, Czechy odzyskały demokrację, a w 1993 roku doszło do pokojowego podziału Czechosłowacji na dwa odrębne państwa – Czechy i Słowację. Współczesne Czechy Dziś Czechy to nowoczesny kraj, który łączy bogatą historię z dynamicznym rozwojem. Praga, jako stolica, przyciąga miliony turystów rocznie swoją unikalną atmosferą i zabytkami. Spacer po Zamku Praskim, Most Karola czy wizyta na Starym Mieście to obowiązkowe punkty każdej wycieczki. Odkryj Czechy z polskim przewodnikiem w Pradze! Poznaj fascynującą historię Czech z profesjonalnym przewodnikiem, który pokaże Ci nie tylko zabytki, ale i opowie o życiu codziennym w tym niezwykłym kraju. Zarezerwuj wycieczkę z nami już dziś i odkryj magiczną Pragę oraz jej historię z najlepszej perspektywy! |